Mieszany karton bric-a-brac od stołu do kasy

Mieszany karton bric-a-brac od hurtowego dostawcy obrabia się w jednym przejściu przy stole: podziel go na kupki według rodzaju rzeczy, wyjmij to, co zepsute, sprzęt elektryczny ruszaj tylko w zakresie, na jaki pozwalają lokalne przepisy, wyczyść to, co się opłaca, nadaj każdej kupce cenę grupową i zdecyduj, dokąd trafi reszta, zanim otworzysz pierwszy karton. Bez takiego planu zaplecze zapełni się rzeczami, którymi trzeba się było zająć.
Co zrobić z kartonem bric-a-brac w pierwszej godzinie
Otwórz jeden karton, a przy dużej dostawie dwa, i potraktuj je jak próbkę. Rozłóż wszystko na stole, zobacz, co naprawdę w nim jest, i zanotuj, ile nadaje się do użytku. Ten jeden karton mówi o partii więcej niż opis i wyznacza tempo dla reszty.
Bric-a-brac w hurcie z Wielkiej Brytanii przychodzi w mieszanych kartonach z naczyniami kuchennymi, książkami, dekoracjami, drobną elektroniką i narzędziami, obok większych sprzętów domowych, takich jak rowery, kuchenki mikrofalowe i instrumenty. Mieszane kartony różnią się między sobą, więc poproś o film z partii, żeby przed zamówieniem zobaczyć, jak taki wygląda.
Sfotografuj wszystko, co dotarło zepsute, zanim tego dotkniesz. Jeśli cały karton jest zgnieciony, powiedz o tym dostawcy i przewoźnikowi tego samego dnia i zapytaj przewoźnika, jaki termin obowiązuje na pisemne zgłoszenie szkody. Dłuższą rutynę dla dostarczonej partii opisuje przewodnik o sprawdzaniu zamówienia po przyjeździe.
Poniższa metoda pasuje do każdej mieszanej partii artykułów domowych, także do tych, które przychodzą jako partie z likwidacji domów kupowane na aukcji lub od handlarza. Zmienia się zawartość partii, a nie kolejność, w jakiej ją opracowujesz.
Jedno stanowisko na jeden rodzaj rzeczy
Ustaw stoły, zanim przyjedzie karton. Sortowanie bric-a-brac na podłodze magazynu z kartonem między kolanami marnuje godziny i tłucze rzeczy. Daj każdemu rodzajowi rzeczy własną skrzynkę lub kosz, żeby praca szła w jednym kierunku.
- Kuchnia: naczynia, szkło, sztućce, garnki i przybory.
- Książki, na suchej półce, a nie w skrzynce, która stała na wilgotnej podłodze.
- Dekoracje: ramki, wazony, ozdoby, świeczniki.
- Sprzęt elektryczny: wszystko z wtyczką lub bateriami, trzymane osobno, dopóki nie zostanie sprawdzone.
- Narzędzia: narzędzia ręczne i wszystko z silnikiem.
- Kosz na odrzuty i kosz na surowce wtórne, oba w zasięgu ręki.
Jeśli masz pomoc, przypisz jedną osobę do jednego stanowiska. Ktoś, kto godzinę sortuje naczynia, szybciej wyłapuje szczerbę niż ktoś, kto skacze między rodzajami towaru. Miej pod ręką papier do pakowania, żeby owijać rzeczy tłukące się w chwili odkładania, bo rzeczy owinięte przy stanowisku przeżywają drogę na półkę.
Gdy karton jest skończony, policz sztuki na każdym stanowisku. Ta liczba to pierwsza pozycja w twoich zapisach i zasila wycenę oraz następne zamówienie.
Naczynia kuchenne i szkło
Naczynia kuchenne to najłatwiejsza grupa do sortowania i najłatwiejsza do uszkodzenia. Sprawdzaj brzegi i uchwyty, przesuwając po nich palcem, oglądaj szkło pod światło pod kątem pęknięć i odrzucaj wszystko ze szczerbą, bo kubek ze szczerbą to reklamacja czekająca na swój moment. Sztućce i metalowe garnki czyszczą się szybko. Naczynia i szkło idą do mycia lub do zmywarki i zyskują na tym najwięcej.
Grupuj według rodzaju i rozmiaru: kubki razem, talerze według średnicy, szklanki według kształtu. Pasujące pary i małe komplety sprzedają się jako komplety, więc odłóż je i zwiąż lub włóż do pudełka. Stół z uporządkowanymi grupami czyta się jednym rzutem oka, a stos pomieszanych naczyń nie.
Ustal limit czasu na sztukę, który pasuje do ceny, za jaką się sprzeda. Plama, która nie schodzi za jednym myciem, zwykle nie jest warta drugiego.
Książki i dekoracje
Książki sprzedają się w języku, w którym ludzie czytają, więc sprawdź, co jest w kartonie, i zaplanuj dla niego półkę. Angielskie książki w miękkiej oprawie pasują do sklepu z anglojęzycznymi klientami lub ofertami dla nich kierowanymi, a mniej do wiejskiego sklepiku. Zetrzyj kurz z okładki, zdecyduj, czy zostawić naklejki, i sprawdź, czy nie ma stęchłego zapachu, którego nie da się usunąć. Wilgotna książka z nieprzyjemnym zapachem ląduje w koszu na odrzuty, bo zapach przechodzi na całą półkę.
Dekoracje sprzedają się wyglądem. Ramki, wazony i ozdoby potrzebują wilgotnej i suchej ściereczki, a potem pogrupowania według koloru lub materiału, żeby klient widział przemyślaną ekspozycję. Wyczyszczony i pogrupowany zestaw ozdób sprzedaje się lepiej niż te same sztuki zostawione w kartonie. Wyciągnij nietypowe rzeczy, na przykład dobrą ramkę czy ciekawą podstawę lampy, i daj im własną etykietę i miejsce zamiast mieszać je w cenie grupowej.
Sprzęt elektryczny i większe sprzęty domowe
Drobna elektronika w kartonie zasługuje na największą ostrożność. Przepisy o sprzedaży używanych urządzeń elektrycznych różnią się w zależności od kraju, podobnie jak zasady dotyczące tego, kto może je testować i co trzeba zapisać. Sprawdź, co obowiązuje ciebie, zanim jakikolwiek sprzęt elektryczny trafi na półkę. Sprzętu elektrycznego, który nie został przetestowany, nie należy sprzedawać, chyba że sprawdziła go kompetentna osoba zgodnie z lokalnymi przepisami.
Zacznij od oględzin. Pęknięta obudowa, uszkodzony kabel, przypalona wtyczka albo zapach spalenizny oznaczają, że rzecz idzie na stos odrzutów albo do punktu recyklingu sprzętu elektrycznego. Sprzęt na baterie jest prostszy: włóż świeże baterie i zobacz, czy działa. Sprzęt zasilany z sieci, pochodzący z UK, ma brytyjskie wtyczki, które nie pasują do większości gniazdek w Europie. Wymiana wtyczki to praca dla wykwalifikowanej osoby, a w niektórych krajach używane urządzenie trzeba przed sprzedażą przetestować i oznaczyć. Jeśli nie możesz tego załatwić, pomiń sprzęt zasilany z sieci.
Większe rzeczy wymagają osobnego przyjrzenia się. W kuchence mikrofalowej obejrzyj drzwiczki, zawiasy i uszczelkę, a jeśli cokolwiek jest wygięte lub pęknięte, nie uruchamiaj jej i nie sprzedawaj. W rowerze sprawdź ramę, hamulce i opony i wycofaj go ze sprzedaży, jeśli któryś z tych elementów jest niebezpieczny. W instrumencie szukaj pęknięć i luźnych części i wypróbuj go. Te rzeczy zajmują miejsce i czas, ale sprawna sztuka może sprzedać się za znacznie więcej niż rzecz z mieszanego kartonu.
Narzędzia dzielą się na dwie grupy. Narzędzia ręczne z dobrymi trzonkami i bez głębokiej rdzy to dobry towar, a rdza powierzchniowa na solidnym narzędziu to powód do niższej ceny, a nie do godziny ze szczotką drucianą. Elektronarzędzia podlegają tym samym zasadom co każdy inny sprzęt elektryczny.
Czyszczenie bez tracenia dnia
Czyszczenie to robocizna, więc zorganizuj je jak linię, zamiast robić sztuka po sztuce. Postaw miskę lub zlew na jednym końcu, suszarkę pośrodku, a stół ekspozycyjny na drugim. Rzeczy przechodzą od brudnych przez mokre i suche do wycenionych w jednym kierunku i nikt nie nosi tego samego kubka dwa razy.
Zdecyduj, co dostaje każdy rodzaj, zanim zaczniesz. Naczynia i szkło się myje. Metal przeciera się i poleruje tylko wtedy, gdy błyszczy po kilku sekundach. Ramki i ozdoby dostają wilgotną ściereczkę. Książki się odkurza. Przedmioty z tkaniny, takie jak poszewki na poduszki, wymagają prania, jeśli pozwala na to metka, i miejsca do suszenia, które nie pachnie wilgocią. Wszystko, co po jednym przejściu nadal jest brudne, idzie do grupy przecen w niższej cenie, bo drugie przejście kosztuje więcej, niż zwraca.
Trzymaj środki czystości z dala od stanowiska z elektryką. Mokra ściereczka obok sprzętu zasilanego z sieci to zły pomysł, tak samo jak rozlany płyn na kartkach książek.
Wycena każdej kupki według rodzaju
Wyceniaj grupami, nie na sztuki. Jedna cena za wszystkie kubki, druga za talerze, trzecia za książki w miękkiej oprawie i czwarta za te w twardej jest szybsza przy kasie i czytelniejsza na półce niż sto osobnych metek. Dekoracje to wyjątek: wyceniaj je według wyglądu, z ceną grupową dla zwykłych sztuk i osobnymi etykietami dla lepszych. Narzędzia idą według rodzaju, a rowery i instrumenty wycenia się pojedynczo. Zanim ustalisz jakąkolwiek liczbę, zobacz, za ile sprzedają się podobne rzeczy w twoim mieście, w lokalnych sklepach i lokalnych ogłoszeniach, bo twoi klienci porównują z tym, a nie z twoim kosztem.
Żeby znaleźć cenę, poniżej której kupka przynosi stratę, licz od kartonu. Weź to, co płacisz za karton, dodaj godziny sortowania po tyle, ile wyceniasz godzinę, i podziel przez liczbę sztuk, które nadają się do sprzedaży. To jest cena progu rentowności za sztukę. Jako przykład z wymyślonymi liczbami, które nie są naszymi cenami: jeśli karton kosztował 72 jednostki waluty, sortowanie zajęło trzy godziny wycenione po 6 jednostek waluty za godzinę, a do sprzedaży nadaje się 150 sztuk, próg rentowności wynosi 0,6 jednostki waluty za sztukę. Wszystko powyżej to marża, a wszystko poniżej to prezent dla klienta.
Liczbę sztuk do sprzedaży trudno zgadnąć dla mieszanego kartonu, dlatego liczysz na każdym stanowisku. Po kilku kartonach wiesz, jaki udział kartonu trafia na półkę, a zgadywanie staje się szacunkiem. Jak zamienić te liczby na zarobek, opisuje tekst o prawdziwym zysku z partii second hand.
Ustal daty obniżek, zanim zaczniesz, na podstawie tego, jak szybko rotuje każdy rodzaj. Naczynia, które rozchodzą się w tydzień, i dekoracje, które leżą miesiąc, potrzebują różnych harmonogramów, a zapisane daty powstrzymują cię od zgadywania w każdą sobotę.
Co zrobić z resztą
Każdy karton ma resztę: rzeczy całe, ale niechciane, i rzeczy zepsute do tego stopnia, że nie nadają się do użytku. Zajmij się jednymi i drugimi w tym samym tygodniu.
Stos niechcianych, ale całych rzeczy idzie do kosza z okazjami albo do zestawów, bo torba różnych drobiazgów za jedną niską cenę może rozejść się szybciej niż sto rzeczy z metkami po jednej. Wszystko, co nadal się nie sprzedaje, może pójść do sklepu charytatywnego, na lokalną wymianę albo na stoisko na pchlim targu, jeśli pozwalają na to twoje zasady.
Stos zepsutych rzeczy idzie tam, gdzie mówią lokalne przepisy. Szkło i ceramika mają w wielu miejscach własne pojemniki, a sprzęt elektryczny należy do punktu recyklingu. Nie odkładaj ich z powrotem na zaplecze, bo tam zostaną. Zapisz, ile zostało, jeśli się da, wagowo, bo to jest udział odpadów w kartonie i decyduje, czy następne zamówienie ma być większe, czy mniejsze.
Liczby do planowania następnego kartonu
Prowadź jednostronicowy zapis przy pierwszych kilku kartonach: liczba sztuk na każdym stanowisku, odrzuty, godziny i ustalona cena. Porównaj, jak szybko sprzedawała się każda kupka, bo bric-a-brac z UK w hurcie opłaca się tylko wtedy, gdy szybkie kupki przeważają nad wolnymi. Jeśli naczynia rozchodzą się w tydzień, a dekoracje leżą miesiąc, wiesz, gdzie ma trafić następna półka.
Zapis odpowiada też na większe pytanie, czyli ile miejsca na podłodze w ogóle zasługuje na sprzedaż bric-a-brac. Pomagają w tej decyzji teksty o tym, które kategorie trzymać w sklepie, i o wyborze między workami, kartonami i mieszankami, a oba warto przeczytać, zanim przeznaczysz więcej miejsca na jeden rodzaj.
Strona o bric-a-brac opisuje asortyment, a film z mieszanego kartonu można tam zamówić, zanim zdecydujesz się na pierwsze zamówienie.